«ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ» ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΣΩΜΑΤΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ

1.      Τό σύγ­χρο­νο φαι­νό­με­νο τῶν «με­τα­θα­νά­τι­ων» ἐμ­πει­ρι­ῶν.
      
  Τὸ θέ­μα τῆς με­τὰ θά­να­τον ζω­ῆς, ἔ­χει τὰ τε­λευ­ταῖα χρό­νια ἀ­πο­τε­λέ­σει ἀν­τι­κεί­με­νο με­γά­λου ἐν­δι­α­φέ­ρον­τος γιὰ τὸ πλα­τὺ κοι­νὸ στὸν Δυ­τι­κὸ κό­σμο. Ἔτσι τε­λευ­ταῖα ἔ­χουν δη­μο­σι­ευ­θεῖ ἔ­ρευ­νες καὶ βι­βλί­α ποὺ πε­ρι­γρά­φουν «με­τα­θα­νά­τι­ες ἐμ­πει­ρί­ες», στὰ ὁ­ποῖ­α φη­μι­σμέ­νοι για­τροί, κυ­ρί­ως ψυ­χί­α­τροι καὶ ἄλ­λοι ἐ­πι­στή­μο­νες, ἔ­χουν κα­τα­γρά­ψει μαρ­τυ­ρί­ες καὶ με­λέ­τες, στη­ρι­ζό­με­νες σὲ «ἐμ­πει­ρί­ες» ἀν­θρώ­πων ποὺ πέ­θα­ναν καὶ ἐ­πέσ­τρε­ψαν στὴν ζω­ή, χά­ρις στὶς φρον­τί­δες τῶν εἰ­δι­κῶν ἰα­τρῶν. Με­ρι­κὰ χρό­νια πρίν, τὸ θέ­μα αὐ­τὸ ἀ­πο­τε­λοῦ­σε «ταμ­ποὺ» γιὰ τὸν ἰ­α­τρι­κὸ κό­σμο, ἐ­πα­νῆλ­θε δὲ στὸ προ­σκή­νιο χά­ρις στὶς νέ­ες τε­χνι­κὲς ἐ­πα­να­φο­ρᾶς στὴν ζω­ὴ τῶν «κλι­νι­κὰ νε­κρῶν» μὲ δι­έ­γερ­ση τῆς καρ­διᾶς. Οἱ ἀ­σθε­νεῖς αὐ­τοί, με­τὰ τὴν ἐ­πά­νο­δό τους στὴν ζω­ή, μί­λη­σαν γιὰ τὶς ἐμ­πει­ρί­ες ποὺ ἔ­ζη­σαν κα­τὰ τὴν διά­ρκεια τῆς ἐ­ξό­δου των ἀ­πὸ τὸ σῶ­μα.

2.      Ἡ ἐ­ξω­σω­μα­τι­κή ἐμ­πει­ρί­α.
 
   Τὸ πρῶ­το πράγ­μα ποὺ συμ­βαί­νει σὲ ἕ­ναν ἄν­θρω­πο ποὺ ἔ­χει πε­θά­νει, σύμ­φω­να μὲ τὶς πε­ρι­γρα­φὲς αὐ­τές, εἶ­ναι ὅ­τι ἀ­φή­νει τὸ σῶ­μα του καὶ ὑ­πάρ­χει τε­λεί­ως χω­ρι­στὰ ἀ­π᾿ αὐ­τό, χω­ρὶς νὰ χά­νει οὔ­τε στιγμὴ τὴν συ­νεί­δη­σή του. Συ­χνὰ μπο­ρεῖ νὰ πα­ρα­τη­ρεῖ τὰ πάν­τα γύ­ρω του, ἀ­κό­μα καὶ τὸ ἴ­διο του τὸ νε­κρὸ σῶ­μα (σὰν νὰ ἦ­ταν ἕ­να νε­κρὸ ζῶ­ο), βλέ­πον­τας συγ­χρό­νως τὶς προ­σπά­θει­ες τῶν ἰα­τρῶν νὰ τὸ ἐ­πα­να­φέ­ρουν στὴν ζω­ή. Αἰ­σθά­νε­ται μί­α ἀ­νώ­δυ­νη ζε­στα­σιὰ καὶ γα­λή­νη σὰν νὰ πλέ­ει ἢ νὰ αἰ­ω­ρεῖ­ται στὸν ἀ­έ­ρα. Βλέ­πει ὅ­λα ὅ­σα δι­α­δρα­μα­τί­ζον­ται γύ­ρω του, ἀλ­λὰ εἶ­ναι τε­λεί­ως ἀ­νί­κα­νος νὰ ἐ­πι­δρά­σει στὸ πε­ρι­βάλ­λον του μὲ τὴν ὁ­μι­λί­α ἢ μὲ τὴν ἁ­φὴ καὶ ἔ­τσι νοι­ώ­θει μί­α ἔν­το­νη μο­να­ξιὰ. Οἱ λει­τουρ­γί­ες τῆς σκέ­ψης του γί­νον­ται πο­λὺ πιὸ γρή­γο­ρες ἀπ᾿ ὅ­τι ἦ­ταν ὅ­ταν ἡ ψυ­χὴ του βρί­σκον­ταν μέ­σα στὸ σῶ­μα.
      Ἡ Dr. Elisabeth Kubler-Ross στό βι­βλί­ο της “Death does not exist” τοῦ 1977 (σελ. 103, 104) ἀ­να­φέ­ρει τὴν πε­ρί­πτω­ση μί­ας τυ­φλῆς γυ­ναί­κας, ἡ ὁ­ποί­α «εἶ­δε» καὶ πε­ρι­έ­γρα­ψε τὰ πάν­τα μέ­σα στὸ δω­μά­τιο ποὺ «πέ­θα­νε» καὶ ὅ­ταν ἐ­πα­νῆλ­θε στὴ ζω­ὴ ἦ­ταν καὶ πά­λι τυ­φλὴ - μί­α ἐν­τυ­πω­σια­κὴ ἔν­δει­ξη, ὅ­τι δὲν εἶ­ναι τὸ μά­τι, οὔ­τε ὁ ἐγ­κέ­φα­λος ποὺ σκέ­πτε­ται. Εἶ­ναι ἡ ψυ­χή, ποὺ ἐ­πι­τε­λεῖ τὶς λει­τουρ­γί­ες αὐ­τὲς τῶν σω­μα­τι­κῶν ὀρ­γά­νων γιὰ ὅ­σο δι­ά­στη­μα τὸ σῶ­μα εἶ­ναι ζων­τα­νό, ἀλ­λὰ μὲ δι­κή της μό­νο δύ­να­μη, ὅ­ταν τὸ σῶ­μα εἶ­ναι νε­κρό.
     Με­ρι­κοὶ σχο­λι­ά­ζον­τας τέ­τοι­ου εἴ­δους ἐμ­πει­ρί­ες, ἐκ­φρά­ζουν ἀμ­φι­βο­λί­ες γιὰ τὸ ἂν τὸ πρό­σω­πο εἶ­ναι πράγ­μα­τι νε­κρό, στὴν πε­ρί­πτω­ση ποὺ ἐ­πα­νέρ­χε­ται στὴν ζω­ὴ μέ­σα σὲ λί­γα λε­πτά. Ἀ­πάν­τη­ση σ᾿ αὐ­τὸ μό­νο ἡ ἰ­α­τρι­κὴ ἐ­πι­στή­μη μπο­ρεῖ νὰ δώ­σει. Γε­γο­νὸς ὅ­μως πα­ρα­μέ­νει ὅ­τι σ᾿ αὐ­τὰ τὰ λί­γα λε­πτά, ἀ­κό­μα καὶ στὰ λε­πτὰ ποὺ προ­η­γοῦν­ται τοῦ θα­νά­του, οἱ ἄν­θρω­ποι βι­ώ­νουν ἐμ­πει­ρί­ες ποὺ δὲν μπο­ροῦν νὰ ἑρ­μη­νευ­θοῦν ὡς ἁ­πλὲς πα­ραι­σθή­σεις.

3.      Ἡ συ­νάν­τη­ση μέ τούς ἄλ­λους.

Με­τὰ τὸν σω­μα­τι­κὸ θά­να­το, ἡ ψυ­χὴ πα­ρα­μέ­νει γιὰ μι­κρὸ δι­ά­στη­μα στὴν ἀρ­χι­κὴ κα­τά­στα­ση τῆς μο­να­ξιᾶς. Σὲ πολ­λὲς πε­ρι­πτώ­σεις, οἱ ἄν­θρω­ποι, λί­γο πρὶν πε­θά­νουν, βλέ­πουν ξαφ­νι­κὰ πε­θα­μέ­νους συγ­γε­νεῖς καὶ φί­λους τους (βλ. Dr. Moody “Life after Life” σελ. 44). Εἶ­ναι ἡ λε­γο­μέ­νη «ὑ­πε­ραι­σθητὴ ἀν­τί­λη­ψη» ἤ ΕXP: “Εxtra Sensory Perception”.
Ἔ­χει πα­ρα­τη­ρη­θεῖ, κα­τὰ τὸν θά­να­το ἁ­γί­ων ἀν­θρώ­πων, νὰ ἐκ­δη­λώ­νον­ται «ἔ­κτα­κτα ση­μεῖ­α τῆς χά­ρι­τος» τοῦ Θε­οῦ καὶ ὅ­λοι ἢ με­ρι­κοὶ ἀ­πὸ αὐ­τοὺς ποὺ βρί­σκον­ται κον­τὰ στὸν ἑ­τοι­μο­θά­να­το, ἔ­χουν τὴν δυ­να­τό­τη­τα νὰ δοῦν «ὁ­ρά­μα­τα ἀ­πὸ τὸν ἄλ­λο κό­σμο» (π.χ. ὑ­περ­κό­σμιο φῶς νὰ λού­ζει τὸν ἑ­τοιμο­θά­να­το ἢ ἄρ­ρη­τη εὐ­ω­δί­α νὰ γε­μί­ζει τὸν χῶ­ρο, ἢ ὑ­περ­κό­σμι­ες ψαλ­μω­δί­ες νὰ ἀ­κού­γον­ται κ.λ.π. (βλ. σελ. 39 ἀπό τό Βι­βλί­ο «Η ΨΥΧΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ» π. Σε­ρα­φείμ Ρό­ουζ, Ἐκ­δό­σεις «ΜΥΡΙΟΒΙΒΛΟΣ»).
Ὁ Ἅγ. Γρη­γό­ριος ὁ Δι­ά­λο­γος λέ­γει, ὅ­τι «μό­νο ὁ ἑ­τοι­μο­θά­να­τος ἀ­να­γνω­ρί­ζει ἄ­το­μα», ἐ­νῶ στοὺς δι­καί­ους «ἐμ­φα­νί­ζον­ται οἱ Ἅ­γιοι τῆς Βα­σι­λεί­ας τῶν Οὐ­ρα­νῶν». Ἡ δι­ά­κρι­ση αὐ­τὴ δὲν ὑ­πο­δει­κνύ­ει ἁ­πλῶς τὴν δι­α­φο­ρε­τι­κὴ με­τα­θα­νά­τια ἐμ­πει­ρί­α με­τα­ξὺ δι­καί­ων καὶ κοι­νῶν ἁ­μαρ­τω­λῶν, ἀλ­λὰ εἶ­ναι ἄ­με­σα συν­δε­δε­μέ­νη μὲ τὴν δι­α­φο­ρε­τι­κὴ με­τα­θα­νά­τια κα­τά­στα­ση ἁ­γί­ων καὶ τῶν κοι­νῶν ἁ­μαρ­τω­λῶν. Οἱ ἅ­γιοι ἔ­χουν με­γά­λη ἐ­λευ­θε­ρί­α νὰ πρε­σβεύ­ουν ὑ­πὲρ τῶν ζών­των καὶ νὰ σπεύ­δουν πρὸς βο­ή­θειά τους, ἐ­νῶ οἱ ἀ­πο­θα­νόν­τες ἁ­μαρ­τω­λοὶ ἐ­κτὸς ἀ­πὸ πο­λὺ εἰ­δι­κὲς πε­ρι­πτώ­σεις, δὲν ἔ­χουν καμ­μί­α ἐ­πα­φὴ μὲ τοὺς ζῶν­τες.
Οἱ Πα­τέ­ρες γε­νι­κῶς λέ­γουν ὅ­τι «οἱ νε­κροὶ κα­τὰ γε­νι­κὸν κα­νό­να δὲν ἐμ­φα­νί­ζον­ται στοὺς ζῶν­τες». Οἱ πε­ρι­πτώ­σεις ἐμ­φα­νί­σε­ως νε­κρῶν στοὺς ζῶν­τες εἶ­ναι σὲ ἐ­λά­χι­στες πε­ρι­πτώ­σεις «ἔρ­γο τῶν ἀγ­γὲλων» καὶ στὶς πε­ρισ­σό­τε­ρες πε­ρι­πτώ­σεις ἔρ­γο τῶν δαι­μό­νων, ποὺ ἀ­πο­σκο­ποῦν νὰ ὁ­δη­γή­σουν τοὺς ἀν­θρώ­πους σὲ δι­α­μόρ­φω­ση μιᾶς ἐ­σφαλ­μέ­νης δι­δα­σκα­λί­ας πε­ρὶ τῆς με­τὰ θά­να­τον ζω­ῆς (πρβλ. Ἁ­γί­ου Αὐ­γου­στί­νου «πε­ρὶ φρον­τί­δος τῶν νε­κρῶν» Κεφ. 13 σελ. 378 -’Saint Augustine’s “Care for the Dead”). Γε­νι­κά θά πρέ­πει νά πι­στεύ­ου­με, ὅτι οἱ Ἅ­γιοι καὶ οἱ Μάρ­τυ­ρες δι­α­μέ­σου τῆς θεί­ας δυ­νά­με­ως συμ­με­τέ­χουν στὶς ὑ­πο­θέ­σεις τῶν ζών­των, ἀλ­λὰ οἱ νε­κροὶ ἀ­πὸ μό­νοι τους δὲν ἔ­χουν τὴν δύ­να­μη νὰ πα­ρέμ­βουν σ᾿ ­αὐ­τὲς. Ἔ­τσι, ὅ­ταν ἔ­χου­με πα­ρεμ­βά­σεις νε­κρῶν μὲ ζῶν­τες ἢ ἐ­πι­κοι­νω­νί­α νε­κρῶν μὲ ζῶν­τες, αὐ­τοὶ ποὺ φαί­νον­ται σὰν προ­σφι­λεῖς νε­κροὶ δὲν εἶ­ναι ἄλ­λοι πα­ρὰ δαί­μο­νες, πού μι­μοῦν­ται τὴν φω­νὴ ἢ τὴν συμ­πε­ρι­φο­ρὰ τῶν προ­σφι­λῶν μας νε­κρῶν.
4.     Ἐμ­φα­νί­σεις ἀγ­γέ­λων καί δαι­μό­νων κα­τά τήν ὥρα τοῦ θα­νά­του.

 Ἀ­μέ­σως με­τὰ τὸν χω­ρι­σμὸ τῆς ψυ­χῆς ἀ­πὸ τὸ σῶ­μα, πα­ρα­λαμ­βά­νουν τὴν ψυ­χὴ δύ­ο ἄγ­γε­λοι. Ὁ ἕ­νας εἶ­ναι ὁ φύ­λα­κας ἄγ­γε­λος καὶ ὁ δεύ­τε­ρος εἶ­ναι ὁ ἄγ­γε­λος τῆς ὑ­πο­δο­χῆς. Οἱ ἄγ­γε­λοι αὐ­τοὶ ἔ­χουν σὰν ἀ­πο­στο­λὴ νὰ συ­νο­δέ­ψουν τὴν ψυ­χὴ τοῦ ἀ­πο­θα­νόν­τος στὸ με­τα­θα­νά­τιο τα­ξί­δι της, περ­νών­τας μέ­σα ἀ­πὸ τὶς ὁ­μά­δες τῶν ἐ­να­ε­ρί­ων δαι­μο­νί­ων (τὰ ἐ­να­έ­ρια τε­λώ­νια), τὰ ὁ­ποῖ­α φο­ρο­λογοῦν τρό­πον τι­νά τὴν ψυ­χή, δηλ. τὴν ἐ­λέγ­χουν καὶ τὴν κα­τη­γο­ροῦν (ἀ­λη­θῶς ἀλ­λὰ καὶ ψευ­δῶς κά­ποι­ες φο­ρὲς) γιὰ δι­ά­φο­ρες ἁ­μαρ­τί­ες ποὺ ἔ­χει δι­α­πρά­ξει, ὅ­σο ζοῦ­σε μὲ τὸ σῶ­μα της, καὶ τὴν δι­εκ­δικοῦν ἀ­πὸ τοὺς ἀγγέ­λους, προ­βάλ­λον­τας δι­και­ώ­μα­τα ἐ­π᾿ αὐ­τῆς, ἐ­ὰν αὐ­τὴ εἶ­χε ἁ­μαρ­τή­σει μὲ τὴν πα­ρα­κί­νη­σή τους. Οἱ ἄγ­γε­λοι τὴν ὑ­πε­ρα­σπί­ζον­ται προ­βάλ­λον­τας τὶς κα­λές της πρά­ξεις ἢ τὴν με­τά­νοι­ά της.
 Ἡ δι­α­δι­κα­σί­α αὐ­τὴ εἶ­ναι ἐ­ξαι­ρε­τι­κὰ ἐ­πώ­δυ­νη καί τα­λαι­πω­ρεῖ ἀ­φάν­τα­στα τὴν ψυ­χὴ, ἡ ὁ­ποί­α φρίτ­τει καὶ τρέ­μει ἀ­πὸ τὴν πα­ρου­σί­α τῶν πο­νη­ρῶν πνευ­μά­των, ποὺ τῆς προ­κα­λοῦν φρί­κη καὶ φό­βο, μὲ τὶς φω­νές, τὶς ἀ­πει­λές τους καὶ τὴν λύσ­σα τῆς κα­κί­ας καὶ μο­χθη­ρί­ας τους. Ἡ ψυ­χὴ γιὰ νὰ ἀ­πο­φύ­γει τοὺς δαί­μο­νες, κουρ­νιά­ζει στὴν ἀγ­κα­λιὰ τῶν ἀγ­γέ­λων ποὺ προ­σπα­θοῦν νὰ τὴν σώ­σουν ἀ­πὸ τὴν λυσ­σώ­δη κα­κί­α τῶν δαι­μό­νων. Τέ­λος τὴν 40ή ἡ­μέ­ρα (ἀ­πὸ τὸν θά­να­το τοῦ σώ­μα­τος), ἡ ψυ­χὴ φθά­νει μπρο­στὰ στὸν θρό­νο τοῦ Θε­οῦ, ὁ ὁ­ποῖ­ος ἐκ­φέ­ρει τὴν προ­σω­ρι­νὴ ἀ­πό­φα­ση γιὰ τὴν τύ­χη της. Πρό­γευ­ση τῆς αἰ­ώ­νιας μελ­λον­τι­κῆς χα­ρᾶς ἢ πρό­γευ­ση τῆς αἰ­ώ­νιας μελ­λον­τι­κῆς κα­τα­δί­κης. Ἡ τε­λι­κὴ κρί­ση καὶ ἡ τε­λε­σί­δι­κη κα­τά­στα­ση τῆς ψυ­χῆς θὰ γί­νει κα­τὰ τὴν Δευ­τέ­ρα Πα­ρου­σί­α τοῦ Χρι­στοῦ, ὅ­που θὰ κρι­θοῦν ὅ­λοι οἱ ἄν­θρω­ποι ὅ­λων τῶν ἐ­πο­χῶν, μὲ μό­νο κρι­τή­ριο: τὴν ἀ­γά­πη ποὺ ἔ­δω­σαν στοὺς συ­ναν­θρώ­πους τους. Μέ­χρι τό­τε ὅ­μως, μπο­ρεῖ νὰ ὑ­πάρ­ξει μι­κρὴ βελ­τί­ω­ση στὴν κα­τά­στα­ση τῶν ψυ­χῶν ἀ­πὸ τὶς προ­σευ­χὲς τῶν ζών­των ὑ­πὲρ αὐ­τῶν (μνη­μό­συ­να τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας καὶ ἀ­το­μι­κὲς προ­σευ­χὲς) καὶ τὶς ἀ­γα­θο­ερ­γί­ες καὶ ἐ­λε­η­μο­σύ­νες αὐ­τῶν ὑ­πὲρ τῶν «κε­κοι­μη­μέ­νων».
Στὸν βί­ο τοῦ Ἁ­γί­ου Βα­σι­λεί­ου τοῦ νέ­ου (ἑ­ορ­τά­ζει στὶς 26 Μαρ­τί­ου), ὁ ὁ­ποῖ­ος ἔ­ζη­σε τὸν 10ο αἰ­ῶ­να, ἀ­να­φέ­ρε­ται μί­α λε­πτο­με­ρὴς πε­ρι­γρα­φὴ τοῦ τα­ξι­διοῦ τῆς ψυ­χῆς με­τὰ τὸν σω­μα­τι­κὸ θά­να­το, δι­α­μέ­σου τῶν «ἐ­να­ε­ρί­ων τε­λω­νί­ων». Ἀ­φο­ρᾶ τὴν ψυ­χὴ τῆς γε­ρόν­τισ­σας Θε­ο­δώ­ρας, μιᾶς ἡ­λι­κι­ω­μέ­νης γυ­ναί­κας, ποὺ τὰ τε­λευ­ταῖα χρό­νια τῆς ζω­ῆς της, ὑ­πη­ρε­τοῦ­σε στὸ μο­να­στή­ρι τοῦ ὁ­σί­ου Βα­σι­λεί­ου. Με­τὰ ἀ­πὸ ἔν­το­νες πα­ρα­κλή­σεις τοῦ ὑ­πο­τα­κτι­κοῦ τοῦ ὁ­σί­ου Βα­σι­λεί­ου, μο­να­χοῦ Γρη­γορί­ου, ὁ ὁ­ποῖ­ος εἶ­χε ἔν­το­νη πε­ρι­έρ­γεια νὰ μά­θη τί ἀ­πέ­γι­νε ἡ ψυ­χὴ τῆς γε­ρόν­τι­σας Θε­ο­δώ­ρας καὶ με­τὰ ἀ­πὸ προ­σευ­χὴ τοῦ ὁ­σί­ου, ἐμ­φα­νί­στη­κε στὸν ὕ­πνο τοῦ Γρη­γο­ρί­ου ἡ γε­ρόν­τισ­σα καὶ τοῦ δι­η­γή­θη­κε μὲ λε­πτο­μέ­ρει­ες, τὸ τα­ξί­δι τῆς ψυ­χῆς της ἀ­πὸ τὴν ὥ­ρα τοῦ σω­μα­τι­κοῦ της θα­νά­του (χω­ρι­σμὸς τῆς ψυ­χῆς ἀ­πὸ τὸ σῶ­μα), μέ­χρι νὰ φθά­σει στὸ θρό­νο τοῦ Θε­οῦ. Πέ­ρα­σε ἀ­πὸ 23 ὁ­μά­δες δαι­μό­νων (τὰ ἐ­να­έ­ρια τε­λώ­νια), τὰ ὁ­ποῖ­α ζη­τοῦ­σαν μὲ λύσ­σα καὶ ἀ­φάν­τα­στη κα­κί­α, δι­και­ώ­μα­τα γιὰ τὶς ἁ­μαρ­τί­ες ποὺ εἶ­χε δι­α­πρά­ξει μὲ τὴν προ­τρο­πή τους, σὰν ἕ­να εἶ­δος φό­ρου ποὺ πλη­ρώ­νει κα­νεὶς στὸ τε­λω­νεῖ­ο, ὅ­ταν εἰ­σά­γει πράγ­μα­τα ἀ­πὸ ἄλ­λη χώ­ρα. 
Τά δι­ά­φο­ρα τε­λώ­νια (ὁ­μά­δες δαι­μό­νων ἐ­ξει­δι­κευ­μέ­νων σὲ δι­ά­φο­ρα ἁ­μαρ­τή­μα­τα), πού ἀ­να­φέ­ρει στὴν δι­ή­γη­σή της ἡ γε­ρόν­τισ­σα Θε­ο­δώ­ρα, εἶ­ναι τὰ ἑ­ξῆς: «Τε­λώ­νιον» τῆς κα­τα­λα­λιᾶς, τῆς ὕβρε­ως, τοῦ φθό­νου, τοῦ ψεύ­δους, τοῦ θυ­μοῦ καί τῆς ὀρ­γῆς, τῆς ὑ­πε­ρη­φά­νειας, τῆς βλα­σφη­μί­ας, τῆς φλυ­α­ρί­ας, καί τῆς μω­ρο­λο­γί­ας, τοῦ τό­κου καί τοῦ δό­λου, τῆς ὀ­κνη­ρί­ας, τῆς φι­λαρ­γυ­ρί­ας, τῆς μέ­θης, τῆς μνη­σι­κα­κί­ας, τῆς μα­γεί­ας καί γο­η­τεί­ας, τῆς πο­λυ­φα­γί­ας, τῆς εἰ­δω­λο­λα­τρεί­ας, τῆς ἀρ­σε­νο­κοι­τί­ας, τῶν χρω­μα­το­προ­σώ­πων, τῆς μοι­χεί­ας, τοῦ φό­νου, τῆς κλο­πῆς, τῆς πορ­νεί­ας καί τῆς ἀ­σπλα­χνί­ας.
Κά­θε μί­α ἀ­πὸ τὶς πα­ρα­πά­νω ὁ­μά­δες ἐ­ξέ­τα­ζε καὶ ἔ­λεγ­χε τὴν ψυ­χὴ (ἀ­λη­θῶς ἢ πολ­λὲς φο­ρὲς καὶ ψευ­δῶς), ἀ­να­φέ­ρον­τας συγ­κε­κρι­μέ­νες ἁ­μαρ­τί­ες ποὺ εἶ­χε δι­α­πρά­ξει ἢ εἶ­χε τὴν πρό­θε­ση νὰ δι­α­πρά­ξει καὶ ζη­τοῦ­σε δι­και­ώ­μα­τα. Οἱ ἄγ­γε­λοι δὲ ποὺ συ­νό­δευ­αν τὴν ψυ­χή, τὴν ὑ­πε­ρα­σπί­ζον­ταν ἀν­τι­πα­ραθέ­τον­τας στὶς ἁ­μαρ­τί­ες της, τὴν με­τά­νοι­ά της ἢ κά­ποι­ες κα­λές της πρά­ξεις.
­ Ὁ ὅ­σιος Βα­σί­λει­ος, με­τὰ τὸν θά­να­το τῆς γε­ρόν­τι­σας Θε­ο­δώ­ρας προ­σευ­χή­θη­κε γι᾿  αὐ­τὴν καὶ ζή­τη­σε ἀ­πὸ τὸν Θε­ὸ νὰ τοῦ χα­ρί­σει τὴν ψυ­χή της. Ἡ γε­ρόν­τι­σα, τὴν ὥ­ρα ποὺ τὴν πα­ρε­λάμ­βα­ναν οἱ ἄγ­γε­λοι, ὅ­ταν ἡ ψυ­χὴ της χω­ρι­ζό­ταν ἀ­πὸ τὸ σῶ­μα της, αἰ­σθάν­θη­κε τὶς προ­σευ­χὲς τοῦ ὁ­σί­ου Βα­σι­λεί­ου, σὰν ἕ­να «πουγ­γὶ» μὲ νο­μί­σμα­τα ποὺ ἔ­δω­σε ὁ ὅ­σιος στοὺς ἀγ­γέ­λους, ὡς βο­ή­θεια γιὰ τὸ με­τα­θα­νά­τιο τα­ξί­δι τῆς ψυ­χῆς της. Ἔ­τσι λοι­πόν, ὅ­σες φο­ρὲς ἡ με­τά­νοι­α τῆς Θε­ο­δώ­ρας καὶ οἱ κα­λές της πρά­ξεις, δὲν ἐ­παρ­κοῦ­σαν γιὰ νὰ κα­τευ­νά­σουν τὴν μα­νί­α τῶν δαι­μό­νων καὶ τὶς δι­εκ­δι­κή­σεις τους, οἱ ἄγ­γε­λοι ἔ­δι­ναν στοὺς δαί­μο­νες κά­τι, ὡς πλη­ρω­μή, ἀ­πὸ τὸ «πουγ­γὶ» μὲ τὰ νο­μί­σμα­τα ποὺ εἶ­χε δώ­σει σ᾿ αὐ­τοὺς ὁ ὅ­σιος. Ἔ­τσι μὲ τὴν βο­ή­θεια τῶν προ­σευ­χῶν τοῦ ὁ­σί­ου Βα­σι­λεί­ου, ἡ ψυ­χὴ τῆς Θε­ο­δώ­ρας, πέ­ρα­σε τὴν δο­κι­μα­σί­α τῶν «ἐ­να­έ­ρι­ων τε­λω­νί­ων», χω­ρὶς ση­μαν­τι­κὲς ἀ­πώ­λει­ες, μπῆ­κε στὴν πύ­λη τοῦ Οὐ­ρα­νοῦ καὶ με­τὰ τὴν 40ή μέ­ρα ἀ­πὸ τὸν θά­να­τό της, το­πο­θε­τή­θη­κε ἀ­πὸ τοὺς ἀγ­γέ­λους στὸ «πα­λά­τι» ποὺ ἦ­ταν προ­ο­ρι­σμέ­νο γιὰ τὸν ὅ­σιο Βα­σί­λει­ο καὶ τοὺς ὑ­πο­τα­κτι­κούς του.

5.      Τό “φω­τει­νό ὄν”.

      Τὸ φω­τει­νὸ ὂν πού ἐμ­φα­νί­ζε­ται, σὲ ὅ­λες τὶς σύγ­χρο­νες με­τα­θα­νά­τι­ες ἐμ­πει­ρί­ες, δὲν εἶ­ναι ἕ­νας ὁ­δη­γὸς ἄγ­γε­λος, ἀ­φοῦ τὸ ὂν αὐ­τὸ δὲν ἔ­χει συγ­κε­κρι­μέ­νη μορ­φή, δὲν ὁ­δη­γεῖ τὴν ψυ­χὴ που­θε­νά. Στα­μα­τᾶ γιὰ νὰ δι­α­λε­χθεῖ μὲ τὴν ψυ­χὴ καὶ τῆς δεί­χνει, σὲ τα­χύ­τα­τη ἀ­να­δρο­μὴ τὰ πε­ρα­σμέ­να γε­γονό­τα τῆς ζω­ῆς της. Δὲν εἶ­ναι στὴν πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ἄγ­γε­λος, κά­θε ὂν ποὺ ἐμ­φα­νί­ζε­ται ὡς ἄγ­γε­λος, ἀ­φοῦ «αὐ­τὸς γὰρ ὁ Σα­τα­νᾶς με­τα­σχη­μα­τί­ζε­ται εἰς ἄγ­γε­λον φω­τὸς» (β’ Κο­ρινθ. ι­α΄ 47). Ἔ­τσι λοι­πὸν τὰ ὄν­τα ποὺ ἔ­χουν τὴν μορ­φὴ ἀγ­γέ­λων, δὲν μπο­ροῦν πάν­το­τε νὰ ταυ­τι­σθοῦν μα­ζί τους. Αὐ­θεν­τι­κὲς συ­ναν­τή­σεις μὲ ἀγ­γέ­λους, στὶς σύγ­χρο­νες με­τα­θα­νά­τι­ες ἐμ­πει­ρί­ες, δὲν συμ­βαί­νουν σχε­δὸν πο­τέ.
      Εἶ­ναι λοι­πὸν δυ­να­τὸν, «τὸ φω­τει­νὸν ὂν» πού ἐμ­φα­νί­ζε­ται ὡς ἄγ­γε­λος, νὰ εἶ­ναι στὴν πραγ­μα­τικό­τη­τα ἕ­νας δαί­μο­νας με­ταμ­φι­ε­σμέ­νος σὲ ἄγ­γε­λο φω­τός, προ­κει­μέ­νου νὰ βά­λει σὲ πει­ρα­σμὸ τὸν ἑ­τοι­μο­θά­να­το, ἀ­κό­μα καὶ τὴν στιγ­μὴ κα­τὰ τὴν ὁ­ποί­α ἡ ψυ­χὴ ἀ­φή­νει τὸ σῶ­μα. Σὲ ἄλ­λες πε­ρι­πτώ­σεις, ἀ­κό­μα καὶ σὲ βί­ους Ἁ­γί­ων, συ­ναν­τᾶ­με πε­ρι­πτώ­σεις δαι­μο­νι­κῶν ὁ­ρά­σε­ων κα­τὰ τὴν ὥ­ρα τοῦ θα­νά­του, ποὺ ἀ­πο­σκο­ποῦν νὰ τρο­μο­κρα­τή­σουν τὸν ἀ­πο­θνή­σκον­τα καὶ νὰ τὸν κά­νουν νὰ χά­σει κά­θε ἐλ­πί­δα γιὰ τὴν σω­τη­ρί­α του.
     
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. «Η ΨΥΧΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ»
      π. Σε­ρα­φείμ Ρό­ουζ – Ἐκ­δό­σεις «ΜΥΡΙΟΒΙΒΛΟΣ».
2. Ὁ τε­λω­νι­σμὸς τῶν ψυ­χῶν κα­τὰ τὴν ὥ­ρα τοῦ Θα­νά­του.
ΠΗΓΗ: http://enromiosini.gr/

"Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ": ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΕΦΡΑΙΜ

Άρθρο του δυναμικού Θεολόγου που αξίζει να διαβάσετε:Η Δικαιοσύνη της Ελλάδος δεν έκλεισε στις φυλακές σωματεμπόρους και εμπόρους ναρκωτικών. Επίσης δεν έκλεισε στις φυλακές κλέπτες πολιτικούς και ανθρώπους τους, οι οποίοι κατέκλεψαν και ρήμαξαν το δημόσιο ταμείο και ωδήγησαν την Ελλάδα σε χρεωκοπία και την καταχρέωσαν σε ξένους τοκογλύφους και την υποδούλωσαν και την κατεξευτέλισαν παγκοσμίως, περιήγαγαν δε μεγάλο μέρος του Ελληνικού λαού σε δεινή οικονομική κρίσι, ώστε άνθρωποι, οι οποίοι δεν έχουν πίστι στο Θεό, ν' απελπίζωνται και ν' αυτοκτονούν. Η Ελληνική Δικαιοσύνη έκλεισε στη φυλακή ένα καλόγερο, τον ηγούμενο της Ιεράς Mονής Bατοπαιδίου, τον πατέρα Εφραίμ, και έπραξε τούτο την παραμονή των Xριστουγέννων, μεγίστης εορτής της Εκκλησίας. Έχει παρατηρηθή, ότι κατά τις μέγιστες εορτές της Εκκλησίας ο Διάβολος δι' οργάνων του με διαφόρους ασεβείς τρόπους επιτίθεται κατά της Πίστεως. Η Πίστι πάντοτε πολεμείται από χριστομάχους και εκκλησιομάχους, αλλά κατά τις μέγιστες εορτές πολεμείται περισσότερο.

Η υπόθεσι Bατοπαιδίου από τα κατευθυνόμενα και σκανδαλοθηρικά M.M.E. προβλήθηκε κατά κόρον ως σκάνδαλο, και πολύς και επί πολύ χρόνο μέχρι σήμερα δημιουργήθηκε θόρυβος, και ο θόρυβος αυτός τις οίδεν επί πόσον ακόμη χρόνο θα συνεχισθή. Aλλ' ερωτάται: Η υπόθεσι Bατοπαιδίου είνε όντως σκάνδαλο, και ο π. Εφραίμ είνε όντως αίτιος σκανδάλου λόγω των ανταλλαγών ακινήτων μεταξύ της Ιεράς Mονής και του Kράτους; Πολλοί θεωρούν το σκάνδαλο κατασκευασμένο για λόγους σκοπιμότητος. Έγιναν εξεταστικές επιτροπές, το θέμα ερευνήθηκε και δεν αποδείχθηκε, ότι με τις ανταλλαγές ακινήτων ο π. Εφραίμ ζημίωσε το Kράτος. Mεγάλο τηλεοπτικό κανάλι των Αθηνών δηλώνει, ότι ο π. Εφραίμ δεν ζημίωσε το Kράτος και το σκάνδαλο είνε κατασκευασμένο. Nαι, δεν ζημίωσε το Kράτος ο π. Εφραίμ, αλλά καθηκόντως ενδιαφέρθηκε για το συμφέρον, τα δικαιώματα και την περιουσία του μοναστηριού.

Ο ηγούμενος της Ιεράς Mονής Bατοπαιδίου Εφραίμ δεν είνε τυχαίο πρόσωπο. Eίνε προσωπικότης. Έχει πνευματικότητα, της οποίας στερούνται οι κατήγοροί του. Kατά την ομολογία προσώπων, τα οποία τον γνώρισαν και εξωμολογήθηκαν σ' αυτόν, είνε χαρισματικός. Πολύ ικανός, πολύ δεξιός κήρυξ του λόγου, και πολύ ελκυστικός με ελκτική δύναμι τη χάρι και την αγάπη του Xριστού. Bρήκε το Bατοπαίδι σε κακή κατάστασι και πνευματικώς και υλικώς. Και το ανακαίνισε και υλικώς και πνευματικώς. 120 είνε σήμερα οι μοναχοί του Bατοπαιδίου. Σε μία εποχή τόσο υλιστική και σαρκολατρική, πώς ελκύσθηκαν τόσα πρόσωπα στο μοναστήρι και αφωσιώθηκαν ψυχή και σώματι στο Xριστό και ασκούνται με άσκησι, για την οποία ο λαός μας λέγει «βαρειά η καλογερική»; Ο Xριστός τούς είλκυσε, και ο καλός δούλος του Εφραίμ. Και έγινε το Bατοπαίδι ένα μοναστήρι με παγκόσμια ακτινοβολία. Tο θαυμάζουν και το επισκέπτονται όχι μόνο μικροί και ταπεινοί της γης, αλλά και μεγάλοι και τρανοί από το Εσωτερικό και από το Εξωτερικό.

Tο Bατοπαίδι έχει μεγάλη περιουσία. Αλλ' έχει και μεγάλα έξοδα και μεγάλη φιλανθρωπία. Kατηγορείται το μοναστήρι για την περιουσία του. Αλλ' η περιουσία είνε του μοναστηριού, δεν είνε κανενός μοναχού. Tο μοναστήρι είνε πλούσιο, αλλ' οι μοναχοί είνε ακτήμονες. Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων ήταν ακτήμων και ζούσε ζωή ασκητική. Η Εκκλησία όμως της Αλεξανδρείας είχε στόλο, τα πλοία έκαναν διαμετακομιστικό εμπόριο, και τα κέρδη χρησιμοποιούνταν για φιλανθρωπία. Αλλ' ένας κακοπροαίρετος και φιλοκατήγορος άνθρωπος θα μπορούσε να κατηγορήση τον Πατριάρχη ως εφοπλιστή!

Δικαιούται και η Εκκλησία να έχη περιουσία, αρκεί να την αξιοποιή και να την χρησιμοποιή για τις πραγματικές ανάγκες της και για φιλανθρωπία. Όταν κανείς βρίσκεται σε μεγάλη οικονομική ανάγκη, δεν πηγαίνει σε βουλευτή ή υπουργό για να ζητήση βοήθεια, σε παπά ή δεσπότη πηγαίνει…

Θα ειπούν μερικοί: δεν υπάρχουν στο Bατοπαίδι και πράγματα, για τα οποία μπορούμε να ασκήσωμε κριτική; Bεβαίως και στο Bατοπαίδι υπάρχουν πράγματα, για τα οποία δύναται να ασκηθή κριτική. Όλοι οι άνθρωποι και όλα τα ανθρώπινα έχουν τις ατέλειές τους και υπόκεινται σε κριτική, μόνον ο Xριστός είνε τέλειος. Αλλ' αυτή η ώρα δεν είνε καιρός για κριτική, είνε καιρός για υπεράσπισι της περίλαμπρης Ιεράς Mονής Bατοπαιδίου και του αξίου ηγουμένου της.

Kατασκευασμένο το σκάνδαλο Bατοπαιδίου. Αλλ' ας υποθέσωμε, ότι είνε πραγματικό. Tότε όμως γιατί φυλακίζεται ο π. Εφραίμ και δεν πήγαν στη φυλακή και οι εμπλεκόμενοι στο σκάνδαλο πολιτικοί, αλλά και μή πολιτικοί; Λέγουν οι κατήγοροι του π. Εφραίμ, ότι όλοι είμεθα ίσοι απέναντι του νόμου, δεν πρέπει να γίνωνται διακρίσεις και εξαιρέσεις, και συνεπώς ορθώς ο ηγούμενος φυλακίσθηκε. Αλλ' επί τη βάσει του αυτού επιχειρήματος ερωτάται: Αφού όλοι είμεθα ίσοι απέναντι του νόμου, γιατί οι άλλοι εμπλεκόμενοι στην υπόθεσι Bατοπαιδίου, πολιτικοί και μη, δεν φυλακίσθηκαν; Όπως φαίνεται, όλοι είμεθα ίσοι, αλλά μερικοί είνε… πιό ίσοι!

Oι άνθρωποι της Εκκλησίας θεωρούν, ότι ο βάναυσος διωγμός του π. Εφραίμ οφείλεται σε πολιτική σκοπιμότητα και αντιχριστιανικό και αντιεκκλησιαστικό πνεύμα. Και γι' αυτό πιστός λαός και επιφανή πρόσωπα του Εσωτερικού, αλλά και του Εξωτερικού, ιδίως της Pωσίας, διαμαρτύρονται εντόνως για το διωγμό. Αλλ' από το διωγμό ο ηγούμενος του Bατοπαιδίου αποδεικνύεται πιστός δούλος του Xριστού, διότι «πάντες οι θέλοντες ευσεβώς ζην εν Xριστώ Ιησού διωχθήσονται» (B΄ Tιμ. γ΄ 12). Ο διωγμός για τον π. Εφραίμ είνε τιμή και δόξα. Για τους ευσεβείς, οι οποίοι υφίστανται διωγμούς, ο Xριστός είπε: «Mακάριοι οι δεδιωγμένοι» (Mατθ. ε΄ 10). Δεν μακάρισε ο Kύριος τους μη δεδιωγμένους, αλλά τους δεδιωγμένους. Ως προς δε τους ασεβείς και τους διώκτες των ευσεβών τι προβλέπει ο θεόπνευστος λόγος της Γραφής; Aιωνία δυστυχία και καταισχύνη. Ο άνθρωπος δεν αυτοδημιουργήθηκε και δεν εμφανίσθηκε αυτομάτως. Εκείνος, ο οποίος δημιούργησε τον άνθρωπο με νου και συνείδησι, οπωσδήποτε θα τον κρίνη και θα τον κατακρίνη, θα τον δικάση και θα τον καταδικάση, αν χρησιμοποίησε το νου του για πονηρίες και δολιότητες και καταπάτησε τη συνείδησί του.

Tο σχετικώς μικρό τούτο άρθρο, το οποίο γράφτηκε για πολύ μεγάλο θέμα, κατακλείω με ένα λόγο, τον οποίον ο μακαριστός Mητροπολίτης Φλωρίνης Aυγουστίνος είχε πει για την ανθρωπίνη Δικαιοσύνη: «Αφ' ότου η ανθρωπίνη Δικαιοσύνη καταδίκασε τον Θεάνθρωπο, στο πρόσωπό της εγκολάφθηκε ανεξίτηλο στίγμα, αιώνιο στίγμα»…

http://aktines.blogspot.com/2011/12/blog-post_5554.html

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ, Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΠΩΣ Ο ΠΟΥΤΙΝ ΤΟΥ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ, Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΠΩΣ Ο ΠΟΥΤΙΝ ΤΟΥ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

Το ακόλουθο απόσπασμα είναι από την ομιλία του Γέροντα Εφραίμ στην Κατερίνη, λίγες μέρες πριν τη σύλληψη και φυλάκισή του από το ανθελληνικό καθεστώς των προσκυνημένων. Δείτε το και θα καταλάβετε πολλά:

όλη η ομιλία σε βίντεο (μορφή avi, 827 mb) από εδώ:http://www.paterikoslogos.com/kixem/p.Efraim.Vatopaidinos.avi

Έχουμε ξαναπεί πως η υπόθεση Βατοπαιδίου έχει πολύ μεγαλύτερες προεκτάσεις από τοπικές διεκδικήσεις: Πρόκειται για ένα πολύ βρώμικο παιχνίδι ορισμένων, που θέλουν με κάθε τρόπο να εμποδίσουν την ελληνορωσική προσέγγιση!

Και το παραπάνω βίντεο, αποδεικνύει και αυτό και κατά πόσο ένας "κλέφτης" νοιάζεται για τη χώρα του!

πηγή: http://hellas-orthodoxy.blogspot.com/2011/12/blog-post_29.html

Κάνε, Θεέ μου

Κάνε να λιώσουνε τα χιόνα,
κάνε να φύγει ο χειμώνας,
κάνε, Θεέ μου, το κρύο να σβήσει,
κάνε όπως πρώτα το χρώμα της φύσης.
Κάνε την κάμπια πεταλούδα,
κάνε απ’ τις στάχτες ν’ ανθίσουν λουλούδια,
κάνε, Θεέ μου, να πάρουνε σάρκα,
σάρκα κι οστά τα όνειρά μας.

Στείλε, Θεέ μου, ουράνιο τόξο,
στείλε την άνοιξη που λείπει τόσο,
στείλε στη μέρα και πάλι στον ήλιο,
στείλε τη νύχτα αστέρια χρυσά.

Κάνε η αγάπη να διώξει το μίσος,
κάνε τον ουρανό γαλάζιο ξανά.

Κάνε τον άνεμο να σωπάσει,
κάνε το κύμα να κοπάσει,
κάνε, Θεέ μου, η σιγή να μιλήσει,
κάνε στη γη ν’ απλωθεί η γαλήνη.

Κάνε να σπάσουνε οι πάγοι,
κάνε το φως τις ψυχές να ζεστάνει,
κάνε ουρανό, Θεέ, την καρδιά μας.
Αχ! Να χωρούσε, να χωρούσε τα πάντα.
Στείλε, Θεέ μου, ουράνιο τόξο… (2)

Σε βίντεο – κλιπ: (μεταφορτωμένο από την karpasia tv)

http://www.paterikoslogos.com/kixem/kane.Thee.mou.flv

Σε mp3, μαζί με άλλα αγωνιστικά τραγούδια:

http://www.paterikoslogos.com/viewtopic.php?f=11&t=280&p=457&hilit=%CE%9A%CE%91%CE%9D%CE%95+%CE%98%CE%95%CE%95+%CE%9C%CE%9F%CE%A5&sid=2201dc1b168f1790fa823eb03d7cec78#p457

Την ίδια στιγμή ο λαός προσπαθεί να περιμαζέψει τα ξέφτια των αποδοχών του και να διασώσει την αξιοπρέπειά του από την καταρράκωση. Δημοσκοπικά αρνείται το κατεστημένο πολιτικό σκηνικό και μπροστά στην κάλπη ψηφίζει την πολιτική του αυτοκτονία. Δεν θέλει πολύ ο άνθρωπος για να σαλέψει ο νούς του.

Περίεργο όν ο Έλληνας! Καλά έκανε ο Διογένης και μέρα μεσημέρι στην Αθήνα με το φανάρι έψαχνε για άνθρωπο. Μια δημοσκόπηση θα έπρεπε να γίνει με το ερώτημα: «Τι προτείνουν οι Έλληνες για να βγούμε από την κρίση». Το αποτέλεσμα είναι γνωστό από πρίν: Όσοι οι Έλληνες τόσες και οι γνώμες τους. Ίσως και περισσότερες. Δεν υπάρχει σαφήνεια στη σκέψη, απλότητα στο λόγο, ενότητα στην αντίληψη και αποφασιστικότητα για το «διά ταύτα». Είμαστε εκτός πραγματικότητας. Μένουμε με ανοιχτό το στόμα και με μπλοκαρισμένο το μυαλό μας. Αδυνατούμε να βρούμε λύσεις. Γίναμε φοβερά στείροι και άγονοι. Απαράδεκτοι.

Ορίστε! Ας πούμε μια λύση! Καμμία! Κανένα φως. Μόνο ο Θεός! Δεν υπάρχει πουθενά κάτι άλλο που δεν το σκεφτήκαμε. Τα είπαμε όλα. Χιλιάδες ώρες διαβουλεύσεων στα υπουργικά συμβούλια, στη Βουλή, στα κομματικά γραφεία, στις επιτροπές, στις Βρυξέλλες, στις τηλεοράσεις, στη Σύνοδο Κορυφής μέχρι και αυτής της Ιεραρχίας! Αδιέξοδο! Και τούτο γιατί παλεύουμε με το προσωποποιημένο κακό, χωρίς να το έχουμε συνειδητοποιήσει. Μη μας φαίνεται παράξενο! «Η πάλη μας, η πάλη των Ορθοδόξων Ελλήνων, δεν είναι προς αίμα και σάρκα, ούτε προς πολιτικούς ούτε προς τεχνοκράτες. Έχουμε να κάνουμε με το διάβολο μεταμορφωμένο. Η πάλη μας είναι προς τας αρχάς και τας εξουσίας του σκότους, προς τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, προς τα πνευματικά της πονηρίας εν τοις επουρανίοις». Συνεπώς μόνο ο Θεός μπορεί να βρεί ανθρώπους και λύσεις. Να ενώσει όλους τους Έλληνες ξανά. Να φωτίσει τα σκοτάδια του μυαλού μας και να καθαρίσει την καρδιά μας από τις επιθυμίες.

Ένας Θεός λοιπόν πρέπει να μας πεί τι θα κάνουμε. Αυτός, όπως και παλιότερα, έτσι και τώρα, έχει τρόπους διαφυγής από την κρίσιμη παγίδα. Αρκεί να Του το ζητήσουμε. Μέσα στην αναποτελεσματικότητά μας ας επιχειρήσουμε ταπεινά να προσευχηθούμε. Ας εντείνει την  προσευχητική του δραστηριότητα το Άγιο Όρος. Ας γονατίσουν  οι εγκρατευτές και ας παρακαλέσουν πιο πολύ. Ας λιτανεύσει το αίτημα του λαού η Ιεραρχία. Ας καταφύγουν στα εικονοστάσια οι οικογένειες. Ας πούμε όλοι τον λόγο του εθνομάρτυρα και ιερομάρτυρα Σαλώνων Ησαϊα, όταν πέθαινε πληττόμενος υπό των Τούρκων στο μοναστήρι της Δαμάστας: «Τουλάχιστον Παναγία μου, σώσε την Ελλάδα».

Για να το πούμε όμως αυτό χρειάζεται  επιστροφή στο Θεό και αυτή να γίνει έμπρακτα. Να γίνει ριζική αναδιάρθρωση στην Παιδεία, στη Νομοθεσία, στο Οικογενειακό δίκαιο, στη σχέση Πολιτείας και Εκκλησίας, στα Πανεπιστήμια, στο ήθος των αρχόντων και στη συμπεριφορά των πολιτικών, στην αντιμετώπιση των αιρέσεων και των σεχτών. Ένας καινούριος άνεμος πρέπει να πνεύσει βαθιάς μετανοίας και πνευματικής αναγεννήσεως. Τότε μόνο θα σωθούμε.

Ας ζητήσουμε λοιπόν όλοι επέμβαση άνωθεν «εν μετανοία». Έσωθεν δεν υπάρχει. Έξωθεν την είδαμε και τη γευτήκαμε. Κάτωθεν, «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος». Από δίπλα μας δεν υπάρχει περίπτωση, «όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε». Τους πολιτικούς τόσα χρόνια τους είδαμε… Τους τεχνοκράτες τους ζούμε. Μόνο άνωθεν μπορούμε να σωθούμε.  Από τον αληθινό και ζωντανό Θεό. «Ο Θεός σώζοι την Ελλάδα»!

Όλο το κείμενο στο: http://sites.google.com/site/xrestia/anartiseisall/69

Ελευθερώστε τον Γέροντα Εφραίμ

Στήριξη στον Γέροντα Εφραίμ

Φίλοι και φίλες,

Άφωνοι και συγκλονισμένοι οι απανταχού ορθόδοξοι, Έλληνες και μή, έχουμε πληροφορηθεί την καθόλα ανυπόστατη απόφαση του Εφετείου Αθηνών για προφυλάκιση του Γέροντα Εφραίμ.

Η απροσδόκητη αυτή εξέλιξη, μας καλεί, ως ελάχιστη έκφραση καταδίκης της απόφασης αυτής και στήριξης του Γέροντα Εφραίμ, να συμπληρώσουμε τα στοιχεία μας στη φόρμα συλλογής υπογραφών.http://www.freegerontaefraim.com/vote/

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.

Posted in Επικαιρότητα

http://www.freegerontaefraim.com/

«Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου: Αλήθεια και Μύθοι», ΒΙΝΤΕΟ

Ντοκυμαντέρ διάρκειας 52 λεπτών με τίτλο «Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου: Αλήθεια και Μύθοι», από τον «Σύλλογο των Φίλων της Μονής Βατοπαιδίου».
Ίδρυση, ιστορία και πορεία της Μονής, η προσφορά της στην Παιδεία του Γένους, η Αθωνιάδα Σχολή, τα μετόχια της, η παραχώρηση αυτών για την εγκατάσταση των προσφύγων από την Μικρασιατική καταστροφή, η κυριότητα της Μονής στη λίμνη Βιστωνίδα.
Η Μονή ως τόπος άσκησης για τους προσκυνητές και αναπαύσεως για τους επισκέπτες. Υπακοή, διακονία, προσευχή, αγρυπνία, θεία Λατρεία, ένας επίγειος παράδεισος. Διάσωση πνευματικής και πολιτιστικής κληρονομιάς. Αναστήλωση μνημείων, συντήρηση κειμηλίων, αλλά και κοινωφελές, φιλανθρωπικό έργο.

Μορφή αρχείου: avi
Μέγεθος αρχείου: 445 mb

Κατεβάστε από εδώ: (δεξί κλικ – άνοιγμα δεσμού σε νέο παράθυρο - αποθήκευση προορισμού ως…)
http://www.paterikoslogos.com/kixem/vatopaidi.avi

"Η Ουσία του Μοναχισμού". Ο Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός στη Σχολή Γονέων Κατερίνης 15.12.2011. Η ομιλία σε βίντεο

Την 15-12-2011 η σχολή Γονέων -Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κατερίνης- είχε ομιλητή τον π. Εφραίμ, καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου Αγίου Όρους με θέμα “H ουσία του Μοναχισμού”. Μέσα σε μία κατανυκτική ατμόσφαιρα το πολυπληθές ακροατήριο άκουσε με προσοχή τον γέροντα να μιλά για τους μοναχούς ,το έργο και την κλήση τους καθώς και για το Περιβόλι της Παναγίας γενικότερα.
    Ο ομιλητής πήρε αφορμή στην αρχή της ομιλίας του από τα αναρίθμητα κειμήλια που υπάρχουν στις μονές και ιδιαίτερα στο Βατοπαίδι και κυρίως για την τιμία ζώνη της Παναγίας και το πρόσφατο προσκύνημά της από τους Ρώσους. Με την προσκύνηση αυτή των 3.500.000 Ρώσων σε 15 πόλεις , με ουρές χιλιομέτρων κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες φάνηκε ο σεβασμός μέσω του κειμηλίου προς την Παναγία και τον αγιορείτικο μοναχισμό. Ο συμβολισμός της τιμίας ζώνης για την αγνότητα ,την παρθενία ,την υπακοή και την καθαρότητα είναι μαζί και με την ακτημοσύνη οι αρχές του μοναχού.
  
 Ο άνθρωπος γίνεται μοναχός όχι από κάποια απογοήτευση αλλά επειδή έλκεται από τη χάρη του Χριστού. Δεν απορρίπτει το ανθρώπινο πρόσωπο αλλά το αρρωστημένο πνεύμα του κόσμου. Μάλιστα οι μοναχοί ,περισσότερο από τον καθένα, είναι δίπλα στον άνθρωπο κι η κοινωνία αγάπης διαχέεται μεταξύ τους και στους φιλοξενουμένους της μονής που αναπαύονται ύστερα από επισκέψεις σε μοναστήρια. Κατά τον γέροντα Σιλουανό ο αληθής μοναχός νοιάζεται για όλους και συμπάσχει-η οικουμενικότητα του μοναχισμού.
Ο μοναχός αφοσιώνεται και μιμείται τον Χριστό. Χριστοκεντρική η όλη πορεία του και εκούσια η υπακοή κι η απομάκρυνση
από πάθη και επιθυμίες. Ακόμη κι ο υποτακτικός δεν είναι είλωτας αλλά μαθητής του θελήματος του Θεού. Η Θεογνωσία ακολουθεί την αυτογνωσία κι ο άνθρωπος γνωρίζει στη συνέχεια την αλήθεια εμπειρικά και βιωματικά. Κατά συνέπεια ο συνειδητός χριστιανός είτε λαϊκός είτε μοναχός απελευθερώνεται από τα πάθη του, ταπεινούται ,εισέρχεται στο ταμείο της καρδιάς του και προσεύχεται. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος ευεργέτης από τον αδιαλείπτως προσευχόμενο.
Αυτή η πνευματικότητα των μοναχών μαζί με τα άγια λείψανα, που αποτελούν φορείς της χάριτος , έχουν ως αποτέλεσμα τα προσκυνήματα των πιστών στις μονές που είναι οάσεις πνευματικές. Κι οι μοναχοί μαζί με το κύριο έργο τους –την άσκηση-είναι υποχρεωμένοι να φροντίζουν τη μονή και τα κειμήλιά της και πάνω από όλα να δίνουν το μήνυμα στην κοινωνία ότι και σήμερα βιώνεται το ευαγγέλιο του Χριστού. Οι μοναχοί είναι όπως ο φάρος στα μανιασμένα κύματα της άγριας θάλασσας.
Ο γέροντας δεν παρέλειψε να αναφερθεί στις πρόσφατες ανακρίσεις και στον μεγάλο πειρασμό που δοκιμάζει η Ιερά Μονή Βατοπαιδίου, αλλά όπως είπε χαρακτηριστικά οι πειρασμοί, αλλά περισσότερο ο τρόπος διαχείρισης των είναι αυτός που σώζει, καταλήγοντας ότι όλοι μας (άλλος στα 20, άλλος στα 30 άλλος στα 50, άλλος στα 70) θα γευτούμε πειρασμό. Με την υπομονή, την καρτερία, την προσευχή και την σκέψη μας στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό θα βγούμε τελικώς νικητές.http://parratiritis.blogspot.com/2011/12/blog-post_8982.html

κατεβάστε την ομιλία σε βίντεο (μορφή avi, 827 mb) από εδώ:http://www.paterikoslogos.com/kixem/p.Efraim.Vatopaidinos.avi

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ - ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΙΣ

ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Αἴθουσα «Ἀπολυτρώσεως»

(Πέλοπος 7, Θεσ/νίκη, κοντά στόν Ἅγ. Δημήτριο)

Σάββατο 17 Δεκεμβρίου

5.00 μ.μ. γιά παιδιά Γυμνασίου-Λυκείου

7.30 μ.μ. γιά τά τμήματα Ἐπιστημόνων

Κυριακή 18 Δεκεμβρίου

5.00 μ.μ. γιά τό κοινό

7.30 μ.μ. γιά τό κοινό

ΕΙΔΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ ΚΑΝΤΙΩΤΗ - ΒΙΝΤΕΟ

Για την επεξεργασία του βίντεο χρησιμοποιήθηκαν οι παρακάτω πηγές:
ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ DVD
ΓΙΑ ΤΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥ ΙΕΡΑΡΧΟΥ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ DVD
TA YΠEΡ KAI TA KATA τηλεοπτική εκπομπή του Τop channel
Αφιέρωμα Ι. Μητροπόλεως Φλωρίνης στον γέροντα Αυγουστίνο DVD


Περιοδικά:
ΣΠΙΘΑ
ΣΤΑΥΡΟΣ
ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΙΣ
ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΙ ΠΑΛΜΟΙ


κατεβάστε από εδώ:
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/Augoustinos.Kantiotis.Afieroma.wmv
ή συμπιεσμένα:
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/Augoustinos.Kantiotis.Afieroma.rar

Σειρά ηχογραφημένων ομιλιών επισκόπου ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ

Σειρά ηχογραφημένων ομιλιών του μακαριστού επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη

Η λίστα ενημερώνεται συνεχώς:











1. «ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΩΣ ΙΕΡΟΚΗΡΥΚΑΣ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/apo_tin_zoi_mou_os_ierokirikas.mp3

2. «ΤΑΚΤΙΚΗ ΑΓΩΝΟΣ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/Taktiki.Agonos.mp3

3. «ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ - ΔΙΑΖΥΓΙΟΝ»

http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/001.THEODOROS.STOUDITHS-DIAZYGION.mp3


4. «H ΓΥΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΘΗΡΙΟΝ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/002.H.GYNH.KAI.TO.THERION.mp3

5. «ΠΡΩΙΝΑΙ ΟΜΙΛΙΑΙ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/003.PROINAI.OMILIAI.mp3

6. «Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/004.H.THAYMATOURGOS.PROSEYXH.mp3


7. «Oι Τρεις Ιεράρχαι»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/005.OI.TREIS.IERARXAI.mp3


8. «O Μέγας Φώτιος»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/006.O.MEGAS.PHOTIOS.mp3

9, 10, 11 κ 12 «ΠΡΩΙΝΑΙ ΟΜΙΛΙΑΙ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/007.PROINAI.OMILIAI.mp3
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/008.PROINAI.OMILIAI.mp3
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/009.PROINAI.OMILIAI.mp3
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/010.PROINAI.OMILIAI.mp3

13. «ΕΝΑΣ ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΗΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/011.ENAS.ASTRONAYTHS.TOU.PNEYMATOS.mp3

14. «ΠΕΡΙ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/012.PERI.BLASFHMIAS.mp3

15. «Η ΠΙΣΤΗΣ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ '21»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/013.H.PISTIS.TON.HROON.TOU.'21.mp3

16. «ΜΗΠΩΣ ΕΙΜΕΘΑ ΧΛΙΑΡΟΙ;»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/014.MHPOS.EIMETHA.XLIAROI.mp3

17. «Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/015.O.I.XRYSOSTOMOS.KAI.H.EPOXH.MAS.mp3

18. «Η ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/016.H.AKSIA.TON.XRISTIANIKON.OMADON.mp3

19. «ΕΝΑ ΠΕΤΡΑΔΑΚΙ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/017.ENA.PETRADAKI.mp3

20. «ΑΓΩΝΙΖΕΣΘΕ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/018.AGONIZESTHE.YPER.THS.ORTHODOKSOU.PISTEOS.mp3

21. «ΟΙ ΤΣΙΓΓΑΝΟΙ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/019.OI.TSIGGANOI.mp3

22. «ΟΙ ΑΠΙΣΤΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/020.OI.APISTOI.APENANTI.TOU.XRISTOU.mp3

23. «Ο ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΕΥΣΕΒΩΝ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/021.O.DIOGMOS.TON.EYSEBON.mp3

24. «ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΑΣΕΒΩΝ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/022.TO.TELOS.TON.ASEBON.mp3

25. «ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/023.KLEISTE.TIS.THLEORASEIS.mp3

26. «ΤΡΕΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/024.TREIS.THLEORASEIS.mp3

27. «Ο ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/025.O.KATAKLYSMOS.mp3

28. «Ο ΜΕΓΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/026.O.MEGAS.KONSTANTINOS.mp3

29. «ΕΝΑΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/027.ENAS.DIALOGOS.mp3

30. «ΕΚΛΟΓΑΙ - ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ - ΔΙΑΖΥΓΙΟΝ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/028.EKLOGAI-EKKL.PERIOUSIA-DIAZYGION.mp3

31. «ΤΟ ΓΗΡΑΣ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/029.TO.GHRAS.mp3

32. «ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΟΓΡΑΦΩ ΔΙΑΖΥΓΙΟΝ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/030.GIATI.DEN.YPOGRAFO.DIAZYGION.mp3

33. «Ο Ι. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ»
http://www.paterikoslogos.com/kixem/Augoustinos.Kantiotis/031.O.I.XRYSOSTOMOS.KAI.OI.EXTHROI.TOU.mp3