ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ - π. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΑΚΗΣ

Οταν το 1994 πήγαινα για δεύτερη φορά στα Ιεροσόλυμα, φρόντισα να συμπέσει με το Πάσχα των Ορθοδόξων, ώστε προσωπικά να λύσω το μυστήριο με το "΄Αγιο Φως". ΄Οχι ότι δεν πίστευα στο Χριστό, αλλά δεν μπορούσα να πιστέψω ότι γίνονται τέτοια πράγματα, μπροστά στα μάτια σου, στην εποχή μας!


΄Οπως και σήμερα πολλοί, δεν μπορούσα να πιστέψω ότι υπάρχει το ΄Αγιο Φως! Για να το αποδείξω μάλιστα είχα μαζί μου και μία βιντεοκάμερα. Ο Θεός επέτρεψε να δω αυτά που εδώ περιγράφω και κάποια άλλα να τα δεί η κάμερα!

Μου ήταν αδύνατον να τα κρατήσω μόνον για μένα και θέλησα να τα μοιραστώ μαζί σας...



Ήταν Μέγα Σάββατο μεσημέρι του 1994 περί τις 2 μ.μ.

Μετά από μια ατέλειωτη αναμονή όλο το πρωινό, τέλος η πομπή με τον Πατριάρχη πέρασε προς τον Π.Τ. αρκετά συνεργεία άναψαν προβολείς για να κάνουν καλύτερη λήψη αλλά ο κόσμος μόνο που δεν τους λιντσάρισε αφού όλοι πήγαν για να δουν το Φως και όχι τα φωτογραφικά φλας!!! Τελικά συμμορφώθηκαν στις φωνές του κόσμου και όλοι περίμεναν τη μεγάλη στιγμή.

Η αγωνία μου κορυφώθηκε αφού δεν ήξερα που να προσέξω περισσότερο και τι ακριβώς να περιμένω. Η σκέψη ότι είχα και την κάμερα μου έδωσε μια παρηγοριά. Τελικά κάποια στιγμή άκουσα ότι άρχισαν πολλοί να φωνάζουν θριαμβευτικά και να σφυρίζουν. Άνοιξα την κάμερα και είδα έναν καταιγισμό από φωτεινές αστραπές που αρχικά τις πέρασα για φλας αλλά αμέσως κατάλαβα ότι δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν εκατοντάδες τόσα φλας συντονισμένα. Ταυτόχρονα αυτές οι αστραπές γενικεύτηκαν στο ναό ώστε να παιχνιδίζει το φως πάνω στους τοίχους ακόμη και στην οροφή του ναού...

Οι στιγμές ήταν μεγάλες. Ρίγη κατελάμβαναν το σώμα μου και προσπαθούσα να είμαι ψύχραιμος για να μην τρέμω. Μου αρκούσαν τα σπρωξίματα και οι αγκωνιές... Δευτερόλεπτα μετά μόλις που πρόλαβα να δω μια πορτοκαλιά πύρινη σφαίρα να βγαίνει από τα αριστερά του τάφου (όπως κοιτούσα) και σαν φωτοβολίδα να φεύγει προς τα πάνω με όχι γρήγορο ρυθμό...(ίσως αερόστατου!) Βιαστικά κατευθύνω την κάμερα προς τα εκεί. Πρόλαβα να πάρω την τελική φάση λίγο πριν σβήσει επάνω στο γυναικωνίτη όπου βρέθηκαν, αυτόματα, άνθρωποι να κρατάνε αναμμένες λαμπάδες!

Σε λίγο ο Πατριάρχης βγήκε από το κουβούκλιο και άναψε τις πρώτες λαμπάδες. Τι ήταν αυτό Θεέ μου, λαμπάδες ή πυρκαγιά; Νόμισα πως είχε πάρει ολόκληρος φωτιά. Σε λίγο πέρασε από κοντά μου και αδιαφορώντας για τη λήψη έσκυψα και άναψα τη λαμπάδα μου. Εκ των υστέρων έμαθα ότι σε διάφορα σημεία άναψαν θαυματουργικά λαμπάδες, μόνες τους έτσι ώστε σε ελάχιστο χρόνο να έχει μεταδοθεί η φλόγα παντού, ακόμη και έξω από το ναό. Δεν πέρασε πολλή ώρα και έβλεπες στο ναό κάτι φλόγες από κεριά, ένα μέτρο γιατί υπήρχαν πολλοί που είχαν ανάψει μέχρι και εκατό κεριά στη φούχτα τους.

Ευτυχώς υπήρχαν οι αστυνομικοί και με πυροσβεστηράκια έσβηναν από μακριά, τις προκλητικές φλόγες! Θα είχαμε πάρει φωτιά όλοι και κάποια στιγμή κινδύνεψα να χάσω και την κάμερα από τις φλόγες! Ακολούθησαν αρκετά λεπτά με φωνές και συγκίνηση απ όλο τον κόσμο αν και δεν το κρύβω ότι είχα αγωνία μήπως πάθουμε τίποτε από τις τόσες φλόγες. κορυφή

ΔΕΥΤΕΡΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ

Πράγματι τη δεύτερη χρονιά που βρέθηκα Πάσχα στα Ιεροσόλυμα, ήμουν ιερέας Του και από τους πρώτους που βγήκαν το Μ. Σάββατο από την ωραία Πύλη κατευθυνόμενοι προς τον Πανάγιο Τάφο. Τότε έγινε κάτι που δεν ξανάγινε τα 12 τελευταία χρόνια που είχε φύλακας ο π. Παντελεήμων όπως αργότερα μου διηγήθηκε . Το Άγιο Φως άρχισε να παιχνιδίζει πάνω στους τοίχους χωρίς να περιμένει να φτάσει στον Π.Τ. ο Πατριάρχης! Έβλεπα με την εμπειρία του παλιού και ρωτούσα τους διπλανούς μου ιερείς, αν το βλέπουν. Έλεγαν απορημένοι πως αυτό πρέπει να είναι το Άγιο Φώς...

Όταν όμως μπήκε μέσα στον Τάφο και ο Πατριάρχης (Διόδωρος ο Γ΄)τότε το Φως δυνάμωσε και ολόκληρος ο Ναός της Αναστάσεως λούστηκε από την ακτινοβολία του. Τι άρρητη αγαλλίαση Θεέ μου ήταν εκείνη, όταν μετά από αρκετή ώρα μπήκα στο ιερό να χαιρετήσω τον Πατριάρχη όπως έκαναν όλοι, εκείνος καθόταν συγκλονισμένος στο θρόνο του, τρέμοντας και κλαίγοντας με αναφιλητά, σαν μικρό παιδί (που το είχαν ίσως δείρει και επιπλήξει έντονα!).

Πώς θα είμαστε Κύριε στην ουράνια βασιλεία σου; Οταν εδω μας δίνεις ανείπωτες χαρές παρά την αναξιότητά μας... Θέλουν μερικοί να δούν θαύματα για να πιστέψουν. Δεν σκέφτονται αν είναι σε θέση να τα δούνε, αν θα αντέξει η καρδιά τους και δεν θα μείνουν επί τόπου! Έπρεπε να τα ζήσω και γω όλα αυτά για να καταλάβω (τρόπος του λέγειν!) σαν γιατρός τι σημαίνουν. Πράγματι τώρα μόνο κατάλαβα και σαν επιστήμονας της ψυχολογίας τι περίπου σημαίνει θαύμα.

Όταν βγήκαμε έξω και ρωτούσαμε ο ένας τον άλλο τί είδε, εγώ ο ίδιος δεν ήμουν σίγουρος τι είδα και έλεγα ότι ίσως το είδα το άγιο Φως αλλά ίσως και να μην το είδα! Έπρεπε να περάσουν ώρες πολλές και μέρες για να το συνειδητοποιήσω ότι είδα κάτι που δεν το βλέπει κανείς κάθε μέρα, γιατί είναι κάτι το εξαιρετικό και καταπληκτικό. κορυφή

ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΗ ΒΙΝΤΕΟΤΑΙΝΙΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Από τους πρώτους που την έδειξα ήταν η μητέρα μου και σε κάποια στιγμή την άφησα μόνη αφού εγώ ήξερα το περιεχόμενο... Σε λίγο με φώναξε για να δω κάτι το καταπληκτικό. Ξαναγυρίζω πίσω την ταινία και βλέπω μια πύρινη σφαίρα (σαν αυτή που είχα δεί από τα αριστερά) να βγαίνει από τα δεξιά του Π.Τ. και να γλύφει στην κυριολεξία τα κεφάλια του κόσμου κατευθυνόμενη προς την κοντινότερη κολώνα που έφεξε ολόκληρη μέχρι που να σβήσει. Γύρισα πολλές φορές την ταινία και δεν χόρταινα να το βλέπω. Για δεύτερη φορά έκπληξη για μένα και μεγαλύτερο θαύμα. Τρανή απόδείξη ότι όχι μόνο είδα το φως αλλά έχασα και πολλά άλλα που δεν είδα!!! Και το καταπληκτικότερο ότι δίπλα στην κολώνα αυτή στεκόταν αρκετοί από την ομάδα μας (ανάμεσα σ αυτούς και η αδερφή μου Αθηνά, οδοντίατρος, που είδε όμως τη δεύτερη πύρινη σφαίρα!) και κανένας δεν ανέφερε το γεγονός που θα έπρεπε όχι μόνο να το είχαν δει αλλά και να τρομάξουν μην καούν από τη φλόγα! Μέγας είσαι Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου!

Όταν αργότερα έδειξα την ταινία σε κάποιος θείους μου, είπε ένας απ αυτούς, ότι σίγουρα στην οροφή του ναού θα έχουν κάποια λέιζερ οι παπάδες... και δίνουν αυτό το αποτέλεσμα φωτοσκιάσεων!!! (Απόρησα λέγοντας ότι θα έπρεπε στα Ιεροσόλυμα να είχαν ανακαλύψει τα λέιζερ εδώ και εκατοντάδες χρόνια που συμβαίνει το φαινόμενο αυτό) Όταν βέβαια έφτασε η ταινία στο σημείο της πύρινης σφαίρας, δεν μπορούσαν να δώσουν καμιά μα καμιά εξήγηση... κορυφή

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΟΣ

ΟΠΩΣ ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ

Είναι ένα γαλαζόλευκο καθαρό φως σε ταινίες και λάμψεις που κινείται παιχνιδίζοντας στο περιβάλλον και τα αντικείμενα και δημιουργώντας μια ευχάριστη εντύπωση. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι κάθε χρόνο δεν γνωρίζεις με ποιά μορφή ακριβώς θα εμφανιστεί επειδή έχουμε και έκτακτες μορφές που εμφανίζεται όπως οι πύρινες σφαίρες που είδαμε και βιντεοσκοπήσαμε το 1994 πράγμα που δεν είδαμε την επόμενη χρονιά... Εκείνο που είναι σταθερό πάντοτε είναι

α) το ότι ανάβει η ακοίμητη κανδήλα πάνω στον Πανάγιο Τάφο του Χριστού και πολλές φορές και όλα τα κανδήλια που βρίσκονται πάνω από την είσοδο του Τάφου.

β) Ανάβουν λαμπάδες του πλήθους μόνες τους, σποραδικά και ακανόνιστα ακόμη και σε μεγάλες αποστάσεις και έξω από το ναό... (αυτό το καταπληκτικό φαινόμενο είχα την τύχη να παρακολουθήσω το Πάσχα του '95, όταν σαν ιερομόναχος έλαβα μέρος στην τελετή του Αγίου φωτός και κρατούσα και ο ίδιος ψηλά τη λαμπάδα. Δεν άναψε όμως η δική μου, αλλά είδα με τα μάτια μου και ρίγησα, άλλες λαμπάδες μέσα στο πλήθος του κόσμου να ανάβουν σποραδικά, αφού για λίγο στην αρχή κάπνιζαν!)

γ) Αστραπές γαλαζόλευκες φωτίζουν τον αέρα για μερικά λεπτά συνέχεια που δημιουργούν ρίγη συγκινήσεως στους προσκυνητές.



πατήρ Αντώνιος Στυλιανάκης



περισσότερα στην προσωπική του ιστοσελίδα:

http://www.1821.gr



κατεβάστε το απόσπασμα από το βίντεο:

http://www.paterikoslogos.com/avraam/To_Agio_Fos_Stylianakis.avi



ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !

πατήρ Αντώνιος Στυλιανάκης: «Η σημασία της ψυχαγωγίας για την αγωγή των παιδιών»

Tην Πέμπτη 4/3/2010 μίλησε στην Σχολή Γονέων «Χριστιανική Ελπίς», στο Φίλυρο Θεσσαλονίκης,ο πατήρ Αντώνιος Στυλιανάκης με θέμα: «Η σημασία της ψυχαγωγίας για την αγωγή των παιδιών».

Αυτό που τόνισε έντονα ο π Στυλιανάκης ήταν ‘πόσο μεγάλο ρόλο παίζει η παρουσία του γονιού ακόμα και στην ψυχαγωγία του για την ομαλή ανάπτυξή του.Το παιχνίδι είναι έμφυτο στο παιδί. Ακόμα και η εκπαίδευση στα πρώτα χρόνια πρέπει να προσφέρεται με ψυχαγωγικό τρόπο, με αγάπη , ενθάρρυνση, κατανόηση. Τα παιδιά χρειάζονται και τους δυο γονείς σε κάθε στιγμή της ζωής τους, ακόμα και στο παιχνίδι. Η καλύτερη ψυχαγωγία είναι να αγαπήσει το παιδί να συμμετέχει σε όλες τις δραστηριότητες της ζωής ανάλογα με την ηλικία του. Ετσι βάζουμε τις βάσεις γα έναν ευτυχισμένο και δημιουργικό ενήλικα. Για έναν έφηβο αύριο, που θα έχει δυνατότητα να επικοινωνεί με τους γονείς του. Η ενθάρρυνση είναι απαραίτητη σε κάθε βήμα και ακόμη η επιβεβαιωση ότι τα καταφέρνει καλά σε ό,τι κάνει. Είναι λυπηρό να βλέπει κανείς παιδιά με μια τρομακτική αβεβαιότητα και ανασφάλεια που δημιουργήθηκε από τις συνεχείς παρατηρήσεις και επιπλήξεις των γονιών. Είναι λάθος!Δυστυχώς σε πολλά σπίτια η ψυχαγωγία έχει ταυτιστεί με τη λέξη τηλεόραση και αυτό αφορά και τα μικρά παιδιά.Εκείνο που είναι ανησυχητικό είναι ότι τα παιδιά βλέπουν όλο και περισσότερες ώρες τηλεόραση. Αυτό αν συνδυαστεί με το γεγονός ότι οι γονείς απουσιάζουν από το σπίτι όλο και περισσότερο, καταλαβαίνετε πόσο μεγάλο ρόλο μπορεί να παίξει στην αγωγή… Σύμφωνα με κάποιες έρευνες τα παιδιά παρακολουθούν 2-3 ώρες την ημέρα και το Σαββατοκύριακο 5-6 ώρες! Ωστόσο υπάρχουν παιδιά αλλά και ενήλικες που βλέπουν και περισσότερο.Αν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε σωστά την τηλεόραση, καλύτερα θα είναι να προετοιμάζουμε το τι θα δει το παιδί μας, με τη μορφή των προγραμμάτων μέσα από δικές μας γνωστές κασέτες που αγοράσαμε ή αντιγράψαμε ειδικά για τα παιδιά. Έτσι το παιδί θα μπορεί σε μια επανάληψη να επεξεργαστεί πράγματα που δεν έχει χωνέψει και θα μπορούμε και οι ίδιοι να διαπιστώσουμε περιοχές όπου το παιδί αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα.Είναι μεγάλη η ζημιά που μπορεί να προέλθει από την ανεξέλεγκτη χρησιμοποίηση του ελεύθερου χρόνου ενός παιδιού και μάλιστα μπροστά στην τηλεόραση. Ζημιά σε επίπεδο ηθικό, πνευματικό αλλά και μορφωτικό για τα παιδιά αφού τους στερεί από δημιουργικές δραστηριότητες και τους φτωχαίνει εκφραστικά. Το ζητούμενο είναι να αντιληφθούμε έγκαιρα τον κίνδυνο αυτό αλλά και το να μην αναθέσουμε την αγωγή των παιδιών μας σε κείνους που δεν σέβονται ιερό και όσιο, αλλά θεός τους είναι το χρήμα…Πώς θα αμυνθούμε; Από μικρά τα παιδιά πρέπει να μάθουν να βάζουν όρια στη συμπεριφορά τους αλλά και να επιλέγουν όχι το γαργαλιστικό και το εύκολο αλλά το ωφέλιμο για την ψυχοπνευματική τους εξέλιξη. Οι γονείς πρέπει να πάρουν ενεργό ρόλο και να τα ενθαρρύνουν πάντοτε προς την κατεύθυνση αυτή με υπομονή και ενδιαφέρον. Να δώσουν οι ίδιοι το καλό παράδειγμα και μετά να εφαρμόσουν κάποια μέτρα όπως τον περιορισμό των ωρών τηλεθέασης, την παρουσία κάποιου μεγάλου, ακόμη και το κλείσιμο της τηλεόρασης και γέμισμα του χρόνου με παιχνίδι, δημιουργικές δραστηριότητες και προσπάθεια καλύτερης επικοινωνίας με τα παιδιά και παρουσίας δικής τους. Τέλος να κατευθύνουμε τα παιδιά σε πνευματικές δραστηριότητες μαζί με άλλα που έχουν αξίες και ιδανικά.”

Ο πατήρ Στυλιανάκης διατηρεί ιστοσελίδα (http://www.1821.gr ), με ψυχολογικά θέματα αγωγής των παιδιών, και θεολογικά θέματα.

Την ομιλία μπορείτε να την ακούσετε από εδώ:
http://www.paterikoslogos.com/avraam/p.Stylianakis/psychagogia.mp3